Granny, the end in zicht

We hingen op de bank, Spike en ik... Als het kleedje tevoorschijn komt en ik nodig hem uit, dan mag onze zwarte loebas op de bank. Hij gaat dan per direct knock out, licht uit en snurken maar! Maar dan bedoel ik ook ECHT snurken, In de luidste zin van het woord.
Ik haakte er ondertussen een end op los. Ik moest me flink kwaad maken en dan zou het einde in zicht zijn. Eenmaal alles aan elkaar, kreeg het geheel een vier-rijen-dik lichtblauw randje om het af te maken. Eindelijk! Afgerond!
Het kleedje voor kabouter..wat later af dan gepland, veel geleerd...maar hij kan hem toch nog gebruiken. En dan mag ik nu eindelijk van mezelf met iets anders beginnen. Zoveel keuze...

Granny update

Dit is tot nu toe het resultaat van mijn verslaving. Vierkantjes haken. Na een tijdelijke stop omdat ik niet kon kiezen welke kleuren ik toe zou voegen, wist ik mezelf er toch toe te zetten om in mijn wasmand met bolletjes wol te graaien. En de speciale tas met katoen werd ook aangesproken. Wat vind ik dat mooi. Had ik voor mijn verjaardag gekregen.
Uiteindelijk zijn het allerlei tinten groen met blauw geworden en ben ik over gegaan op drie kleuren in plaats van twee. Om de lichtblauwe wol zoveel mogelijk te verspreiden over zoveel mogelijk vierkantjes. Ik ga nog even kijken of ik van deze wol nog een bol kan terugvinden in de winkel. Zou wel mooi zijn.
Zelf had ik niet gedacht dat het zo´n lollig effect zou hebben. Een ander effect is dat dit het enige is wat me op de bank met de beentjes omhoog weet te houden. Want verslavend is het. En voor de aard van dit beestje is dat heel uniek. Zelfs in kabouterdragende staat. Ik haak nog even verder....

Granny Square/dekentje

Nog even doorhaken, dacht ik, voor de foto. Even voor de duidelijkheid; een foto maken met mijn mobiele telefoon zoals wel vaker. Dan heb ik mijn cameraatje weer ergens naartoe gesleept, waarvan onduidelijk waar naartoe. Dus dan moet het maar zo..

Netjes plaatste ik ze voor mijn neus op de bank. Geen idee hoeveel ik er inmiddels vervaardigd had. "Ahhh!"moet Lara gedacht hebben, "dank u!". En ze plaatste zich met haar dikke achterste midden op het geheel. Ik plaatste haar naast me, ze verhuiste terug, richting mijn schoot, om vervolgens toch weer op mijn vierkantjes te eindigen zonder dat ik me daar bewust van was . Trutje!

Lara lijkt de afwezigheid van Vinnie vrij goed te nemen. Gisteravond was ze wel wat onrustig en ze is veel bij ons in de buurt. Maar of dit meer is dan anders vind ik moeilijk om te bepalen.. Spike was ook even wat onrustig maar ook dat draaide vrij snel bij.

Wij hadden gisteren uiteraard een nare dag. Het was en is kaal, "maar twee dieren"om je heen. Maar twee bakjes om te vullen met eten. Een kat die op bed springt. Geen gemopper tussen de katten onderling. Maar ook geen spijt. Het was de juiste beslissing. En dat geeft wel rust.

Maar goed, om even terug te komen op de vierkantjes; het schiet wel aardig op voor een poppig dekentje. Maar nu rest mij de grote vraag; welke kleuren zal ik er eens aan toevoegen.....Any suggestions?

Ik ga Lara even mededelen dat de vierkantjes ingepakt gaan worden en ze haar derrière moet verplaatsen.. Als ik naar boven sjouw, weet ik zeker dat ze als een dolle erachter aan komt. Bedtijd...

Haken de baken

Het breiproject was grotendeels afgerond. Wat restte was de afwerking door het zoeken naar geschikte knoopjes. Niet iets voor op de bank.

Een reden om na te denken over een nieuw project, nou ja, nieuw..... Vierkantjes haken had ik al eerder gedaan. Maar niet met verschillende kleurtjes in een en hetzelfde vierkantje. Simpel, ontspannend, fleurig resultaat, ik vermaak me voorlopig wel weer :-)

Spike ligt voor Pampus naast me op zijn kussen. Hij wist het te presteren om tussen de middag nog even ergens door te rollen waarvan ik toch echt niet, maar dan ook echt NIET wou weten wat het was. De geur was in ieder geval niet te har-den.

Hem wassen in de badkamer was in mijn staat niet een optie. Pee was aan het werk tot laat. En ik moest toch zien te voorkomen dat het hele huis ernaar ging rieken. Plots had ik een ingeving. Spike zijn hobby is zwemmen, wij gingen het nuttige met het aangename combineren. Met een vochtig washandje zeepte ik hem globaal in met earthbathshampoo, volledig afbreekbaar overigens, met in zijn vizier zijn bal. Dus het inzepen kon zijn aandacht niet trekken. De heilige bal was in beeld. Een duidelijke focus van Spike zijn kant. Met een minuut was ik klaar om vervolgens richting de vaart te waggelen. Daar waren we in no time ( lees, 500 meter verderop). En aldaar zette ik het zwemfeest in. Waar Spike altijd met grote tegenzin richting de badkamer sjokt, altijd probeert om ertussenuit te knijpen en schudt op het verkeerde moment terwijl hij nog vies is, verliep alles nu zonder problemen. En kon ik een schoon hondje weer mee naar huis nemen. Soms moet je toch even inventief zijn...

Vierkantjes-virus

Ik werd geïnspireerd door Hutsefluts en mijn moeder. Snel resultaat is altijd fijn. Fleurige figuurtjes zijn ook leuk. En haken...is verslavend.
Dus terwijl ik moest pijn lijden bij het laten bijwerken van mijn dreads, waarvoor ik mijn lieve dinnetje enorm bedank want ze heeft wat te stellen met mijn hormonale wispelturigheid. Zelfs toen ik in paniek een paar dreadjes uitkamde, net nadat ze ze twee dagen ervoor keurig had bijgewerkt kwam ze in een zee van rust weer langs, plantte me op een stoel en ging ze weer aan de slag met haar kammetje en haaknaald.
Mijn dreadjes werden behoorlijk aangedraaid. Het aantal werd gehalveerd zodat ze wat makkelijker te onderhouden waren. En ik...ik mocht blijven zitten, een ideaal moment om vierkantjes te haken en vierkantjes...en vierkantjes.... en....zovoort.
Na verschillende keren een tutorial bekeken te hebben op You Tube en een Skype-sessie met di mama, ( moeders is een hippe), wist ik mooie exemplaartjes van 5 cm bij plusminus 5 cm. in rap tempo te produceren. Wat het wordt weet ik nog niet, misschien een sjaal of een dekentje, ook leutig. Dat zien we wel.