Haken de baken

Het breiproject was grotendeels afgerond. Wat restte was de afwerking door het zoeken naar geschikte knoopjes. Niet iets voor op de bank.

Een reden om na te denken over een nieuw project, nou ja, nieuw..... Vierkantjes haken had ik al eerder gedaan. Maar niet met verschillende kleurtjes in een en hetzelfde vierkantje. Simpel, ontspannend, fleurig resultaat, ik vermaak me voorlopig wel weer :-)

Spike ligt voor Pampus naast me op zijn kussen. Hij wist het te presteren om tussen de middag nog even ergens door te rollen waarvan ik toch echt niet, maar dan ook echt NIET wou weten wat het was. De geur was in ieder geval niet te har-den.

Hem wassen in de badkamer was in mijn staat niet een optie. Pee was aan het werk tot laat. En ik moest toch zien te voorkomen dat het hele huis ernaar ging rieken. Plots had ik een ingeving. Spike zijn hobby is zwemmen, wij gingen het nuttige met het aangename combineren. Met een vochtig washandje zeepte ik hem globaal in met earthbathshampoo, volledig afbreekbaar overigens, met in zijn vizier zijn bal. Dus het inzepen kon zijn aandacht niet trekken. De heilige bal was in beeld. Een duidelijke focus van Spike zijn kant. Met een minuut was ik klaar om vervolgens richting de vaart te waggelen. Daar waren we in no time ( lees, 500 meter verderop). En aldaar zette ik het zwemfeest in. Waar Spike altijd met grote tegenzin richting de badkamer sjokt, altijd probeert om ertussenuit te knijpen en schudt op het verkeerde moment terwijl hij nog vies is, verliep alles nu zonder problemen. En kon ik een schoon hondje weer mee naar huis nemen. Soms moet je toch even inventief zijn...

Poppy

Och, koek dan toch eens even!

Dit is Poppy. Ik trof Poppy aan op Ravelry.com. Daar werd ze getoond. Wat een bjoetie.

Way out of my league denk ik. Je kunt haar bestellen, dat wil zeggen het patroon. I'll keep her in mind. Ik vrees voor liefde op het eerste gezicht. Maar ik wou het eerst even met jullie delen.

*En ze houdt ook heel erg van knuffelen met haar muis. (laat het mamamuis maar niet horen)

Voor meer over Poppy *KLIK* naar Isolda!

Vierkantjes-virus

Ik werd geïnspireerd door Hutsefluts en mijn moeder. Snel resultaat is altijd fijn. Fleurige figuurtjes zijn ook leuk. En haken...is verslavend.
Dus terwijl ik moest pijn lijden bij het laten bijwerken van mijn dreads, waarvoor ik mijn lieve dinnetje enorm bedank want ze heeft wat te stellen met mijn hormonale wispelturigheid. Zelfs toen ik in paniek een paar dreadjes uitkamde, net nadat ze ze twee dagen ervoor keurig had bijgewerkt kwam ze in een zee van rust weer langs, plantte me op een stoel en ging ze weer aan de slag met haar kammetje en haaknaald.
Mijn dreadjes werden behoorlijk aangedraaid. Het aantal werd gehalveerd zodat ze wat makkelijker te onderhouden waren. En ik...ik mocht blijven zitten, een ideaal moment om vierkantjes te haken en vierkantjes...en vierkantjes.... en....zovoort.
Na verschillende keren een tutorial bekeken te hebben op You Tube en een Skype-sessie met di mama, ( moeders is een hippe), wist ik mooie exemplaartjes van 5 cm bij plusminus 5 cm. in rap tempo te produceren. Wat het wordt weet ik nog niet, misschien een sjaal of een dekentje, ook leutig. Dat zien we wel.

Tussenstand

Ah joh, die sprei, een eitje joh, zo gepiept dat klusje. Man ik hoef er nog maar... even tellen hoor... Ah, nog maar 96 vierkantjes te gaan. Joh, dat redden we wel hoor, ik gok op zijn vroegst winter 2011..( We veranderen de focus even..), <<<>>>>

Ja, er zijn er dus al vier klaar. En uit mijn laatste berekeningen komen er vier vierkantjes met 10 gaten tussen de hoeken in, uit 1 bolletje wol. Handig om te weten voor de aankomende aankopen van bolletjes wol. Want als ik 100 vierkantjes wil maken, heb ik 25 bolletjes wol nodig. En voor een mooie verdeling van de kleurtjes zou het wel mooi zijn als ik van elke kleur....vijf bolletjes heb. Blijft het een beetje een geheel. Ik weet dus wat me te doen staat: Zeeman, here I come voor de drie andere bolletjes van dezelfde kleur uit hetzelfde verfbad. Een uitdaging....

Sprei

Mijn sprei heeft het begeven. www.eindeoefening.nl zeg maar. En wat stond hij toch leuk en wat was hij toch oud en versleten. Tijd voor een nieuwe... Ik besloot het breien weer eens op te pakken. Breiboekje van honderd jaar oud d'r bij en zo geschiedde het dat ik op z'n Frans een opzetje maakte. Ja, het had ook op z'n Engels gekund maar die uitleg begreep ik niet helemaal.
Het zag er nog niet helemaal foutloos uit maar het kon ermee door. Echter, wist mijn moeder me er met een simpele onderbouwde redenatie ( kijk, als je eraan trekt dan ziet het er zo uit..) van te overtuigen dat haken in dit geval een betere optie was. Na tien keer fouten gemaakt te hebben, kreeg ik de smaak te pakken. Inmiddels heb ik al een vierkant, prachtig al zeg ik het zelf, van ongeveer 20 bij twintig. Het werkt verslavend en opvallend rustgevend. En zo heerlijk kneuterig he? Met de winter voor de deur. In mijn stoel, lampje naar me toe gedraaid en wat kaarsjes aan. En haken maar!

Nog 99 te gaan?