Update, hoop voor het katje.

Tegen alle verwachtingen heeft Vinnie een opleving. De mogelijke reden voor zijn snelle achteruitgang was naast de problemen met zijn lever toch een sluipend vochttekort. Ook al gaven we hem door zijn voer water. Dit was misschien niet voldoende omdat de flapdrol een bakje water niet meer een optie bleek te vinden. Nee, meneer geeft tegenwoordig de voorkeur aan natvoershakes ( Een lepel natvoer met een hele lading water). Zo knapt hij zienderogen op. En lijkt het moeten inslapen misschien niet nodig. We kijken het maar met de dag aan. Dus of het afbouwen van zijn medicatie effect heeft, kan ik nog niet echt stellen. Gezien het feit dat dit er ook nog eens bij kwam. Hij heeft vanochtend in ieder geval lekker in de zon gelegen terwijl wij een cappuchino dronken. En daarna ging hij weer terug naar zijn thuisbasis. Namelijk, het ingepikte plate met bloemenprint. Zo zag ik hem vanmiddag voor het eerst weer knorrend "tretten" op zijn kleedje ( met zijn poten het kleed masseren alsof hij een kitten bij de moederpoes was).

Lara en ik zitten bij te komen in de zon. Slopend, dit soort dingen. Mijn gezicht een klein beetje in 't skaat en een grote zonnebril op om de kas op pigmentvlekken een beetje te verkleinen. For the rest, I don't care. Vitamine D staat nu even hoog in het lijstje. Mijn dag kan in ieder geval niet meer stuk gezien de nieuwe ontwikkelingen. Zo lang hij nog bij ons is, zal hij gruwelijk verwend worden.

Tot zover de update, geen oproep tot allerlei adviezen. Gewoon even de laatste stand van zaken.

Fijne, fijne zondag.

Vitamine D

Ohh, heerlijk! Liep ik me daar een partijtje met mijn smoelwerkje in de zon.. Ik sloot mijn ogen een paar seconden en beeldde me in dat het al voorjaar was. En alles wat er zou veranderen in het voorjaar. Magisch, ik kan mezelf nog niet plaatsen in het plaatje van gezin. Dat er voor altijd een kind in ons leven zal zijn. De wisselwerkingen. Zo onwerkelijk..

Spike scheurde als een raket langs me. Terug naar de realiteit! Hij had pret voor tien en gedroeg zich wederom voorbeeldig. Het recept: Van tevoren even druk op de neus, en vertellen dat hij uitgelaten wordt en ik de baas ben, niet hij. ( Zie het als een coachingsgesprek voor mezelf :-) Vervolgens aanlijnen terwijl hij moet blijven zitten totdat ik "ja"zeg. Ik stap als eerste de deur uit. En zodra hij niet meer naast loopt. Stop ik accuut, geef ik een rukje aan de lijn en moet de hond naast me zitten. Als hij dit gedaan heeft, lopen we pas verder. Eerder niet.

Dit bleek Pee namelijk al een tijd te doen zonder dat ik dat door had. Met als gevolg dat Spike mij een stuk minder serieus nam. Want ik was niet zo streng....Tssssss. Nou, die tijd was voorbij. Want na het herhalen van het stoppen, zitten en weer doorlopen kon ik gelijk al het resultaat zien! Terwijl enkel stoppen en hem terug laten lopen echt geen zoden aan de dijk zette...In het park mocht hij los gaan. Kwam hij keurig toen ik hem riep, af liggen gedurende de 300 meter dat ik verder liep, om hem vervolgens bij me te roepen. En ook het oefenen met los naast lopen zonder dat hij daadwerkelijk aan de lijn loopt ging heel goed. En als het goed ging , beloonde ik hem uitvoerig en werden er koekjes uitgedeeld. Ik was dan ook zo trots als een pauw toen we terug kwamen. Pee wat minder, want die bleek ik per ongeluk buitengesloten te hebben

toen hij aanmaakhoutjes aan het hakken was. De

knip op de deur is een automatisme zullen we maar zeggen. Oeps!

En toch he, en toch werden er chroissantjes voor me gebakken en kreeg ik een lekker kopje thee voorgeschoteld. Aan de grote tafel werd gegeten en gedronken. Onderwijl werd er een kaartje gelegd. We blijken beiden dol op simpele gezelschapsspellen. Voor alsnog leefde ik in de

veronderstelling dat Pee daar niet van hield! Yahtzee, pesten, dobbelen. Regelmatig worden deze er nu bij gehaald. Wat een feest. Gewoon super gezellig.

Het babyvestje is bijna klaar om in elkaar gezet te worden. Achterpand en voorpandjes en een mouw zijn al klaar. Wat rest is nog een mouwtje en de cappuchon. En dan begint het rijg-feest. Ik doe dan een poging tot matrassteek. Of ik het echt goed doe, weet ik niet. Het lijkt op dat wat in het boek staat. En het blijft doorgaans ook wel goed zitten... Lijkt me een goed teken..

Weltrusten!