zaterdag 2 april 2011

Anders










Het is anders.
Anders was het nu al donker geweest. Maar nu is het nog lekker licht.
Anders had ik de hele tuin moeten om laten spitten door anderen, of het tuinseizoen moeten missen, maar nu hakte Bee mijn land in stukjes met de mechanische frees.

Anders had ik alleen in de tuin gezeten maar Haa kwam langs om even een stukje tuin op te meten thuis. En eindigde al bakstenen weghalend, en weer betonbanden in timmerende tegenover mij.
Anders was gisteren mijn laatste werkdag geweest. Ware het niet dat ik al in de ziektewet zat de afgelopen weken. En anders voelde het wel toen het eenmaal zover was. Nu zat ik ├ęcht in mijn verlof. En anders was het geweest als ik niet heel abrupt een stuk minder kon en ik daardoor een stuk minder lang afhankelijk van andere lieve mensen was geweest. Maar zien welke mensen er voor je klaar staan en je met alle liefde willen helpen is wel heel bijzonder. Nog maar zes weken te gaan tot de uitgerekende datum. Maandag nog maar vijf weken en zes dagen. Dat klinkt helemaal idioot dichtbij.
Ik loop met de hond richting het park en zie een weerspiegeling van mijzelf. Hardop murmel ik tegen mijzelf "jaah Lot, dat ben jij. Je bent nu een hoogzwangere mevrouw. Nog maar heel eventjes en die buik, ja die buik zit er echt". Geloof het of niet, maar ik moet nog steeds wennen aan mijn spiegelbeeld. Ik vind het allemaal zo bijzonder. Er gebeurt teveel tijdens een zwangerschap om er gewend aan te raken. En voor je het weet, is het alweer voorbij!

1 opmerking:

Iets te roepen? Deel het!