Lara

Lara steelt altijd de show, aanhankelijk als ze is. En met haar eigenwijze kop.
Vandaag kreeg ze weer een bandje om, om haar aantal slachtoffers dit seizoen binnen de perken te houden. Want zelfs de nestelende kraaien maken geen indruk op haar. Een broodje kraai lust ze ook wel zeg maar. Niet dat ik dat erg vind. Kraaien met een nest boven je deur zijn niet aan te raden. Ze zijn me wel eens achtervolgd tot in het park. En daar maak ik geen grapjes over. Een vloog zo laag dat hij mijn haren raakte. Boom voor boom sprong hij mijn wandelroute met de hond mee. Dus ja, uit enige wrok laat ik af en toe, heel per ongeluk, het raam open. Zodat Lara ze kan laten schrikken.
Pee is van de effectievere én efficiëntere aanpak. Die veegt met een haal de takken uit de goot...
Aan haar bandje zit dus een belletje. Vol ergernis stampte ze door het huis om het vervolgens maar op te geven. Des al niet te min vond ze het geen probleem om even te poseren voor het vrouwtje die tijdelijk een spiegelreflex in huis had. Ik was alleen even vergeten hoe erg een roze halsbandje vloekt bij oranje :-)

Boekjes

Ze vroeg of ik ze in elkaar wou zetten. Zij achter de laptop, ik achter de naaimasjien. Wat was het mooi geworden. Zij achtervolgt haar dromen, zingend, muziek makend en wel. Met haar band Dina Drinks Tea brengt ze een een debuutcd uit onder de naam "May I find you". Op de site kun je een compilatie van stukjes van verschillende nummers beluisteren. Met de hulp van een hele groep donateurs gaan ze binnenkort cd's en lp's laten persen. 7 mei is hun deadline. Nog 35 donateurs te gaan en dan gaan de persen draaien. Mocht de muziek je aanspreken, word donateur! Je kunt kiezen uit verschillende mogelijkheden. Optie 1: Je doneert €25,-. In ruil hiervoor krijg je zowel een belevingsconcert aangeboden, een exemplaar van de cd of lp én een exclusief vormgegeven boekje, speciaal gemaakt voor alle donateurs, het boekje waar het hierboven over ging.
Optie 2: Je kunt ook alleen de cd of lp bestellen, deze krijg je toegestuurd zodra deze binnen zijn. De cd kost €10,- euro en de lp €15,-. Voor meer informatie, klik even via de link door naar haar facebooksite. Het gaat haar vast lukken.

Njennnnnjennnnjeennnnnnnjennnnn. Ik zette onder het gekwebbel door, de machine aan het werk. Leuk om de stapeltjes papier te zien veranderen in mooie boekjes.
Daarover gesproken; ik kan met grote vreugde melden dat er een derde boek verkocht is voor KIVA! 5,- Euro gaat weer richting de pot. Nog even en er kan weer een nieuw microkredietje afgesloten worden.. Wordt vervolgd!

Het is hout dat de klok slaat

Hij vroeg of we thuis waren, konden de boomstronken even in stukken gezaagd worden. Even later stond hij voor de deur. Gewapend met kettingzaag en kloofmachine.

Eerst even samen een kopje thee in de zon. En daarna ging hij los. Niet veel later kon ik vaststellen dat er alweer een nieuw project van start was gegaan. Namelijk, dat van het houthok. Het houthok dat we nog niet hadden. "Dan lag het

hout gelijk droog".

De pallets die hij gaande weg bij ons gedropt had, werden vakkundig uit onze stampvolle, niet toegankelijke schuur gehaald. En daar ging 'ie "njeeewww, njeewwwww, "tok tok" hier..."tok tok"daar......

En voor ik het wist werd er al een mooi dakje

vervaardigd. Dit alles uit oud hout en pallets. Het resultaat is dan ook super mooi. Wat een poepig houthokje hebben we nu in onze tuin staan!

Ondertussen stond ik mijn "geheime project" af te maken. Een meditatiebankje voor een dinnetje beschilderd door mijzelf. Vond ik wel spannend. Beginnen aan dit soort projecten is voor mij altijd even een proces. Evenals het afmaken. Hoe vaker ik dit dan ook doe, hoe blijer ik word.

En ik werd me er toch een potje zen van, van het schilderen.

Een andere vriendin was ook helemaal verliefd erop. Daarom ligt er nog een in de planning en misschien...nog wel meer in de toekomst! Deze viel in ieder geval erg in de goede smaak toen hij uitgepakt werd.

Wat een dag, nu al!

Wat een dag al! Pee zou mij vandaag helpen in de tuin. Er stonden immers twee fruitboompjes en twee struiken klaar om richting de tuin te gaan. Ze stonden me toch een partijtje te trappelen daar bij de achterdeur. Ze hadden geluk, het was ( en is) namelijk Nationale Compostdag. Ja, ja! Had je niet gedacht he! De Nationale Compostdag is een soort dankjewel-dag voor het apart houden van de GFT afval. Het resultaat daarvan kun je op deze dag op bepaalde plaatsen ophalen voor noppes.

Eenmaal daar volgden we de bordjes "compost". Om vervolgens in tegengestelde richting een kilometer-lange rij te zien. We discussieerden of we moesten aansluiten of niet. Pee dacht van wel, ik dacht van niet. We besloten nog een rondje te rijden tot het begin en daar de man in reflecterende outfit te vragen over het hoe en wat... "Nee hoor, je kunt zo hier doorrijden, de andere rij is voor het grofvuil ". Lachend, een uitbundige zwaaisessie inhoudende, reden we de rij wachtenden voorbij. Pfiew... Met vijf zakken "bruin goud"zoals Jolanda het wist te

omschrijven, keerden wij niet huiswaarts maar door richting de volkstuin. Alwaar Pee de stoute laarzen al aan had en de gaten ging graven. Ik bestudeerde ondertussen mijn boek waar ik al vele malen wat aan gehad heb. En we bekeken samen wat een goede plek was, de diepte, de hoeveelheid compost etc. etc. Alle credits voor Pee die van huis uit werkelijk een zeeeeeeer

diepgaande afkeer heeft van alles wat tuinieren heet. Terwijl ik er juist mee ben opgegroeid.

Maar ik moet zeggen, het was best leuk zo samen. Zul je

Pee natuurlijk nooit over horen ;-)

Eenmaal thuis lag er een stapel post. Allemaal aan mij gericht. Maar wat was het?

Een voor een maakte ik ze open. Tot mijn grote verbazing kregen we een kaartje van onze dierenarts n.a.v. het laten inslapen van Vinnie ( Vintage, Pinnie, Vin)! Met ook nog een

persoonlijke tekst erbij. Wat lief en betrokken zeg.

De volgende brief ging open.

Op de achterkant een toevoeging dat het op verzoek van di mama ( Mamamuis) werd verstuurd.Issche zo lief! Tot mijn verbazing zaten erdrie mooie kaarten van schilderijen van Linda Bouwman en gedichten van Dianne Soeters in. Ik kwam onlangs Linda haar werk tegen en was op slag verliefd. Dus dat ik deze kaarten kreeg vond ik dan ook echt heel erg leuk!!

De derde envelop bevatte een foto van de fotoshoot enige tijd geleden bij mijn zus. (we zijn geen bloedband zussen voor de oplettende lezer. Maar we hebben elkaar als zussen geadopteerd, heel waardevol). Ze is fotografe en maakt prachtige foto's. Ik mocht regelmatig model staan voor een opdracht. Of gewoon zomaar. En het was dan ook te verwachten dat ze, toen ik zwanger werd, voorstelde om dat natuurlijk wel even in beeld vast te leggen. Ik heb nu een deel gezien en wat ziet het er fantastisch uit. Wat bijzonder om mij en mijn buik zo mooi vastgelegd te hebben. Daar zitten en gefotografeerd worden door haar was totaal niet ongemakkelijk. Ook niet toen ik daar na een tijdje bloot zat. Dat leek me echt heel mooi. Een zwanger vrouwenlichaam mag gezien worden. Vind ik. En dat vond zij ook. Wel een uitdaging. Maar het is prachtig geworden, een kunstwerk.

Wat een dag, een mooie dag. Dank jullie wel.

Pilav

*Auw* telefoonbotje meets hoek van scanner in al haar enthousiasme om een blog te schrijven. Waarover? Nou, over Pilav!
Dat, lieve lezers, wou ik jullie niet onthouden. Ik heb namelijk o-ver-heer-lijk gegeten van dit gerecht. Wees gewaarschuwd, elke dag vleesch etende mensch. Dit is niet voor u bedoeld. Tenzij u het eens over een andere boeg wil gooien...

Ik maakte het in mijn eentje, voor een persoon, (de praktijk was alsnog voor ruim twee personen) en de ingrediënten waren ook niet exact hetzelfde zoals omschreven in de link:

300 gram zilvervliesrijst Ik deed een klein sapbekertje, je weet wel, die van IKEA.
3 volle theelepels bouillonpoeder 1 boullionblokje
3 wortels of 1 winterpeen Had de wortel al opgeknaagt *oeps* dus dat werd een handje kastanje campignons
2 stengels selderij (gesneden) ,, ,,
2 uien (gesnipperd) Heb er een in gestopt
3 eetlepels rozijnen Dit werd een handje
6 halve perziken uit blik (in blokjes) Dit werden er drie
Quorn stukjes Gewoon een pakje, fijn gekruid
2 theelepels gemalen komijn ,, ,,

Bereiding:

1. Eerst in wat olie de quorn stukjes bakken en apart houden.
2. Dan de groenten 3 minuten bakken in wat olie. komijn toevoegen en 1 minuut doorbakken. 3. Dan de rijst en rozijnen kort meebakken.
4. 2 á 2,5 bekertje (die van de IKEA) water erbij en het bouillonblokje toevoegen en onder af en toe roeren iets van 8 minuten koken (let op: kooktijd is afhankelijk van de soort rijst!). Zorg dat het water volledig is opgenomen als de rijst gaar is.
5. Daarna gas uitdraaien, 15 minuten of zo, laten staan met de deksel erop zodat de rijst verder gaar stoomt
6. Aan het eind de perzik en Quorn stukjes toevoegen en nog even opwarmen op een laag pitje

Dik gedrukt is dus anders dan een klein beetje anders dan in het origineel.

Bomen en struiken

Een van mijn grote wensen voor de tuin was meer verschil in hoogte.

Dus niet in de zin van hele bergen zand die daarvoor zorgen. Maar meer in de zin van struiken. Het eerste moestuinjaar van deze tuin was het daar nog niet van gekomen. Nu was ik er op gebrand dat het dit jaar wel zou gebeuren. Keurig hield ik de blaadjes in de gaten. En zowaar zag ik ze daar voorbij komen. De eerste fruitboompjes en struiken. Joepie!!

Ik kwam, zag en overwon. Net als alle andere mensen die met boompjes en bessenstruiken weer de winkel uit stapten. Alles leuk en aardig maar de meeste tuinwinkels bieden dit natuurlijk standaard aan. Maar dan betaal je daar ook het dubbele, en da's nie leuk nie!

Aankomende weekend wil Pee wel een verlengstuk van mij spelen. Dat wil zeggen dat hij gaat scheppen en gieteren zodat nieuwkomers "Conference Perenboom"en Elstar Appelboom"een plekje kunnen krijgen. En ook de heren Bramenstruik en blauwe bessen ergens los kunnen gaan. En ik zal dan.....aanwijzen waar.

Foto gerip

Granny Square/dekentje

Nog even doorhaken, dacht ik, voor de foto. Even voor de duidelijkheid; een foto maken met mijn mobiele telefoon zoals wel vaker. Dan heb ik mijn cameraatje weer ergens naartoe gesleept, waarvan onduidelijk waar naartoe. Dus dan moet het maar zo..

Netjes plaatste ik ze voor mijn neus op de bank. Geen idee hoeveel ik er inmiddels vervaardigd had. "Ahhh!"moet Lara gedacht hebben, "dank u!". En ze plaatste zich met haar dikke achterste midden op het geheel. Ik plaatste haar naast me, ze verhuiste terug, richting mijn schoot, om vervolgens toch weer op mijn vierkantjes te eindigen zonder dat ik me daar bewust van was . Trutje!

Lara lijkt de afwezigheid van Vinnie vrij goed te nemen. Gisteravond was ze wel wat onrustig en ze is veel bij ons in de buurt. Maar of dit meer is dan anders vind ik moeilijk om te bepalen.. Spike was ook even wat onrustig maar ook dat draaide vrij snel bij.

Wij hadden gisteren uiteraard een nare dag. Het was en is kaal, "maar twee dieren"om je heen. Maar twee bakjes om te vullen met eten. Een kat die op bed springt. Geen gemopper tussen de katten onderling. Maar ook geen spijt. Het was de juiste beslissing. En dat geeft wel rust.

Maar goed, om even terug te komen op de vierkantjes; het schiet wel aardig op voor een poppig dekentje. Maar nu rest mij de grote vraag; welke kleuren zal ik er eens aan toevoegen.....Any suggestions?

Ik ga Lara even mededelen dat de vierkantjes ingepakt gaan worden en ze haar derrière moet verplaatsen.. Als ik naar boven sjouw, weet ik zeker dat ze als een dolle erachter aan komt. Bedtijd...