70: Smoothie recept nummer 2

Deze keer ging ik zelf even los en kwam ik per ongeluk op een perfect smakende groene Smoothie.
Let wel; over hoe het eruit ziet hebben we het niet. Ik heb het het puur over de smaak.





Men neme:

Een ruimte hand gewassen spinaziebladeren
Een banaan
Drie stengels bleekselderij
Een mandarijntje
Een peer die net te hard is om lekker te eten.
Een glas aangelengde diksap ( flink frisdrankglas, 1 cm diksap plus water)

Mjammjammjam. Wat was dat lekker!





Bron foto

68& 69; Scheel

Ik keek werkelijk scheel van de pijn. Lam ervan. De pijn in de holtes was amper meer te dragen en ik besloot dat het klaar was. Want alle informatie op het wereldwijde web vertelde mij dat ik moest uitzieken maar dit schoot niet op. Soms is snot ook gewoon snot en wil het niet weg. En dit trok ik niet. " ome dokter, het maakt me niet uit wat potverdeurie, maar dit moet ophouden" . En zo kreeg ik een pijstillingsvoorstel en wat hielp het hee. Net even anders dan wat ik al had. En andere neusspray. Wat fleurde ik op. He, he...Na een week bij vlagen kromliggen van de pijn tot alleen maar was dit een verademing. Dit had ik echt even nodig.

Mijn blogje schoot er natuurlijk wat bij in. Tussen de narigheid door wist ik een tweede bloemetje te produceren. Hij is al wat minder " mank" dan de eerste versie. Dus dat wordt nog wel eens wat! En het vestje is ook alweer een stukje verder. Katoen is toch ook wel heel fijn om mee te breien. En wat zal het 't dametje in kwestie goed staan..

64&65 Zonnehoed

Het werd zonnig en tijd voor zonnebrand en zonnehoeden. Kabouter zijn hoofd bleek gegroeid, de hoedjes pasten niet meer en dit vormde een mooie aanleiding om achter de naaimasjien te kruipen. Mijn bewaar-zucht bleek ook voor de verandering een positief effect te hebben. Zo lag daar nog een ernstige Hawai-blouse te liggen van Pee van vroegahh. Gelukkig voor mij is hij tegenwoordig per ongeluk smaller en pastte de blouse daardoor niet meer. He jammer... Ik had hem dus nog ergens bewaard en nu duikelde ik hem op uit de bijna-onbegaanbare kelder en hop, de schaar ging er in.
Ik had voor die tijd een poepie simpel patroon van ByMiekk gevonden op het wereldwijde web, de omkeerbare hoed. En daarvoor gebruikte ik als tweede stof voor de binnenkant, een kussensloop met retroprint, ooit voor 69 cent gekocht bij de Wibra.
Voor een eerste keer, geheel niet onaardig. En ik voegde er zelf nog koortjes aan toe. Want je weet hoe het gaat met bijna eenjarigen en hoedjes...Die blijven uit zichzelf niet lang zitten.

Het proces in beeld..

63 Venkelsoep

Foto geript

Ik maakte een soepje met een nieuw ingrediënt: venkel! Die kwam uit de groentetas van vorige week en moest nodig opgemaakt worden aangezien ik hem te lang buiten de koelkast had gelaten. Een experiment maar tjonge jonge, wat was het lekker. Kabouter had al eerder gegeten maar die zag die lepel mijn mond in gaan en vond het er ook wel smakelijk uit zien. En zo slurpten we samen van het soepje met voor mij nog een lekker gekookt eitje erbij. Het recept: 1 venkel. schoongemaakt en kleingesneden 1 aardappel, geschild en in stukjes 1 teentje knoflook, fijn gesneden Bosje peterselie, fijn gesneden 375 ml groentebouillon twee eetlepels room Laos Oregano Peper 1 eetl olijfolie Bereidingswijze: 1 Olie verwarmen & bak de venkel, aardappel, knoflook en peterselie even. 2 Schenk er de bouillon erin en laat het zo'n twintig minuten pruttelen tot het gaar is. 3 Doe het in de keukenmachine en maak het fijn. 4 Roer de room erdoor, verwarm de soep nog even en opeten maar!!

52& 53; De paden op, de lanen in..met slofjes en een groene smoothie.

Mijn dag begon met een goede bodem. Een groene wel te verstaan. Ja ja..een vriendin vertelde over de  " groene smoothies" die ze elke dag tot zich nam. Alleen de naam al deed mijn gezicht toch een beetje verzuren. Maar dat was niet echt ergens op gestoeld behalve een grote fantasie die groene derrie toonde met damp die eraf kwam. Bij de les blijven Lot!
Het sloot aan bij een gesprek over suikers en het effect ervan. Ik ben een echte suikerfan. En merk dat ik regelmatig echt mijn potje energie ver, ver, te zoeken is. Daarbij spelen allerlei factoren een rol en zo ook die suikersnaaisterheden die zorgen voor een after-suiker-dip. Potverjoppie, dat moet eens stoppen, had ik geen zin in vandaag. Ik  keek wat rond op deze getipte site. En ik raadpleegde mijn vriend Google voor een recept voor een groene smoothie. Was toch de tweede link van So Chicken( Ik lees met regelmaat artikelen op hun site). Gruwel, de ingrediënten van nummer twee had ik allemaal in huis, en er moest dus ook bleekselderij in. Dus daar gingen ze, hoppaah, banaan, vier rijpe kiwi's& bleekselderij en twee glazen water... Ik vond deze verhouding nog wat zacht van smaak dus deed ik er een lepel honing bij. Ik dacht, een logische vervanger voor suiker, maar neen. Dat bleek niet zo simpel. Gut, we kunnen niet alles hebben. De cappuccino kreeg geen schepje suiker en ik slurpte met redelijk genoegen van mijn Smoothie. Morgen maak ik een nieuw recept zodat er wat afgewisseld kan worden. Want er staat nog een restje in de koelkast!
Na kabouter zijn slaapje reden wij naar het bos om te wandelen met de hond. Heerlijk, wat een uitzicht en wat een prachtig weer! Ik voelde de eerste sproeten weer opkomen van het zonlicht. Kabouter testte ondertussen al hangend en met zijn benen zwaaiend, de aangepaste slofjes uit. Voor een habbekrats in de voordeelwinkel gekocht. Deze slofjes bleven in tegenstelling tot alle andere uitvoeringen wel zitten, alleen de veters waren wat glad en makkelijk los te halen. Ook kabouter was hierachter gekomen en vonden wij regelmatig dubbelgevouwen in de box om met zijn mond een en ander los te trekken. Logisch.... En dus werd gisteren naald en draad erbij gepakt om elastiek erbinnen in te bevestigen, de flappen om te slaan en vast te maken.
Het bleek voor het vervoer in de draagzak/doek, ideaal..

49 & 50; Poef!

De poef kreeg ik van de buurvrouw en hij wordt regelmatig gebruikt. Is het niet door ondergetekende, dan wel door de katten en als hij de kans zou krijgen, de hond. Maar dat mag hij niet. Alleen...direct onder de hoes zit de vulling en er komt natuurlijk een moment dat kabouter ontdekt dat ook hier een rits in zit. Dus er moest een hoes komen. Al was het alleen maar om de boel af en toe in de was te kunnen stoppen zonder de vulling eruit te hoeven halen.De tafel werd uitgeschoven, de naaimachine neergezet en met de basisstof  liep met een gordijn, een tijdje terug in de kringloop veroverd, naar de inloopkast om een bijpassende stof erbij te zoeken.
Ik bleek nog een restje stof te hebben van het gepimpte boxkleed. Het bleek een goede combinatie, al zeg ik het zelf.  Vandaag kocht ik klittenband voor de sluiting en zette deze om het geheel af te maken er gelijk in.
*Ik ben trots*

48: Raapsteel rulez

Foto geript

De volgende knakker die ergens in verwerkt moest worden en wat ik eerder zou uitstellen totdat dit soort groente uit zichzelf uit de koelkast weg zou lopen, was... tja, ik moest even mijn lijstje erbij pakken en Googlen op plaatjes. Ik kende heel die raapsteel niet. Maar wonder boven wonder trof ik dit recept aan van Janneke Vreugdenhil, ze schrijft dagelijks in nrc.next over eten en op zaterdag in het NRC Handelsblad. Ik vertrouwde blind op Janneke. Die raapsteel, dat ging helemaal goed komen. Samen met de risotto die ik zelf ging maken. Na de instructies keurig gevolgd te hebben, steeg er een heerlijke geur uit de pan op.
Met knikkende knietjes bewoog ik mijn lepel richting de pan om een hap te proeven. Ik had er net iets minder vertrouwen in gekregen toen ik de raapsteel richting mijn prachtige pan met risotto bonjourde. Als je had gezegd dat ik het onkruid uit de volkstuin erin gemikt had, zou je het ook geloven. Maar die hap...dat smaakte naar meer! Pee verscheen ter plaatse en trok uit voorzorg al een vies gezicht maar bleek oprecht het heerlijk te vinden. Geslaagd dus. En kabouter kreeg zijn portie ook, vond het zelfs nodig om later die avond nog meer mee te snoepen. Na een hevig protest met bijbehorende pruillip en dramatisch hoofd in zijn nek gooiende beweging , aan mijn rok.
Wat jij wil jongen, eet maar raak voor een knaak. Hartstikkene gezond die raapsteel. Alweer!

47 Recept maken; Winterpostelein; you say what?

Foto geript

De groentetas was weer binnen. Mijn wenkbrouwen gaan tegenwoordig met regelmaat omhoog want de oldschool groentes zijn niet van de lucht. Deze keer kwamen er mooie sappige blaadjes met lang slungel-stelen uit de papieren zak. Hallo, wie ben jij? >> De naam is Winterpostelein, aangenaam kennis te maken. Kent u mij niet? Dat is dan wel weer een potje jammer te noemen. Ik ben altijd tegen vorst bestand en daardoor in het vroege voorjaar een belangrijke bron van vitamine C en mineralen als calcium, magnesium, en ijzer. In Amerika was ik voor  zowel de Indianen als de goudzoekers in Californië een graag geziene gast. Voor deze laatsten was het een belangrijk bestrijdingsmiddel van scheurbuik in het vroege voorjaar, wanneer zij gebrek aan vitamine C hadden. Diverse stammen vonden mijn wortels en knollen ook best te pruimen, weet u...
>>Solly, mij niet bekend. Maar vanaf nu wel.
De  Winterpostelein ging over in de orde van Lotje en vormde samen met twee grote aardappelen, een gekookt eitje, peper, zout , een scheutje slasaus en een sinaasappeltje, een fijn maaltje. En dankzij Wikipedia leerde ik weer wat over de heer Winterpostelein.