Met dikke buik begon ik eraan en zonder die buik heb ik dit project alsnog afgerond. De Bretonse trui, een patroon van een Ariadne uit het jaar 1990. Maandenlang lag deze wat groot uitgevallen trui op mij te wachten. Heel knap, want oorspronkelijk moest het een trui met drie strepen worden maar ik ben blijven hangen bij twee zoals u ziet. Something happened on the way, iets met het weigeren van het maken van een proeflapje (hum...)Afmaken dus... Niet de nek om draaien, neen, de losse endjes moesten weggewerkt, de knoopjes, zorgvuldig uitgezocht tijdens de handwerkbeurs in de Ijsselhallen 2011, moesten een plekje krijgen en de laatste delen aan elkaar genaaid. Dit vormde een goede kandidaat voor mijn blog van vandaag. Dus daar zat ik aan de tafel. Wat een eer van je werk heb je dan, als het eenmaal echt af is. En een werkje van niks natuurlijk maar wel even doen..
Je snapt, kabouter was natuurlijk de Sjaak en moest hem gelijk aan. Hij vond dat hij daar helemaal geen tijd voor had er moesten bergen (de bank) beklommen worden. En zitten? Dat was voor mietjes. Stilzitten helemaal. Gelukkig is deze moeder heel lenig (kuch) en na wat kruip en volg-werk kregen we het resultaat goed vastgelegd. Ziet u wat ik zag? Juist, de ondeugende blik.
