Slofjes

Het was een uitdaging, dit project. Het breien van sloffen voor den kabouter. Ik had er hooguit 50 gram wol voor nodig en besloot appelgroen katoen te gebruiken.
Waar de eerste van het stel nog wat moeizaam tot stand kwam, samenbrei en dubbele mindering zus en 3r samenbr. zo, (mijn breihandboek wijkte niet van mijn zijde), ging de totstandkoming van de tweede ging als een trein. Die kabouter zou deze winter kekke warme voetjes hebben, al zeg ik het zelf. Nou ja, niet zo kek dat ik deze gelijk weg zou geven. De tweede uitgave denk ik wel en ik heb al een bestemming. Lot heeft het licht gezien en laten het schijnen over de kindervoetjes-wereld deze winter.
Nu waren ze zojuist af, zonder pomponnetjes die er eigenlijk bij horen maar bij een poging tot het maken van die dingen in dwergformaat, raakte ik enigszins, ongeduldig. Neen, dat proces ging ik niet nog drie keer doormaken. *skip*.
Helaas snurkt kabouter nog, net als alle andere bewoners van dit huis zo ongeveer. Dus een foto van hem MET de slofjes komt een andere keer. U moet het doen met de zoethoudertjes.

Acht uur

Het is acht uur, mijn eilandje is het bed met de spijlen. Alleen de bollen ontbreken nog, net als in de film Heksen en bezemstelen ( Bedknobs and Broomsticks), dat bed ging vliegen als je over de bollen wreef. Wat moest ik als kind lachen om die film, tra-nen, Vooral om de voetballende leeuwen en pinguins. Noteert, musicalfilm opsnorren en kijken, net als Mary Poppins die ik zonder te overdrijven wel veertig keer gezien heb en de tekenfilm Alice in Wonderland.

Ik zit in het midden van het bed, geen baardmans die nog ligt te ronken. Just me, draadmans zoals Pee (baardmans) mijn liefkozend noemt.De man is aan het werk.
Kabouter slaapt in dit soort nachten bij mij op de kamer in het campingbedje. Dan hoef ik 's nachts en 'ochtends maar enkele stappen te zetten eer ik bij hem ben, voed ik hem op de rand van mijn eilandje. Om hem vervolgens weer in zijn tijdelijke bedje te stoppen. En het moet gezegd, het is ook erg knus zo samen
Mijn klik-klak-lamp schijnt als nooit tevoren, verspreid het licht door de kamer. Kabouter houdt een brabbel-schopfeest in zijn bedje terwijl hij zijn boekje opeet. Heerlijk, langzaam starten we de dag. Mijn nieuwe pyjamabroek beleeft zijn primeur. Ik was op slag verliefd, vel blauw met honderden Homers, u kent hem wel van de hilarische serie. Eigenlijk was het een pyjama(zeg kabouter, blijf eens van mijn laptop af, hij bevind zich inmiddels ook op het eiland) voor meneertjes maar hee, wie zei mij dat mijn fijne billenpartij er niet enig in zou staan..
Gisteravond viel ik knorrend in slaap, buurvrouw en ik hadden op de bank gezeten, elk ons eigen handwerkje en zo hadden we een hele tijd, al babbelend gezeten. Cappuchino erbij, heerlijk! En zo was er alweer een projectje afgerond. Moeten we vaker doen! Kneuterigheid ten top, maar zo voel ik me op mijn rijkst.