Zaterdag

Heerlijk, de verse sneeuw knisperde onder mijn schoenen. Dat ik dit nog zou zeggen.. Spike ging al sneeuw-etend verder. Dan heb je wel een boel aanbod . Uiteraard moest hij even op de foto hierna.
Leuk bij-effect van de sneeuw..En ik...ik heb mijn ritme aangepast, die fiets blijft even thuis staan en als ik aangeef dat ik even richting de winkelstraat ga, dan ben ik over een uurtje terug.
Ook scheelt het dat ik de meeste dingen om de deur heb. Werk, vrienden. Fijn gecentreerd allemaal. En mijn leven is niet volgebouwd met dingen als werk. Scheelt ook.
En zo wandelde ik in de frisse lucht naar de biologische winkel voor wat groente en fruit. Eenmaal daar alles ingezameld, sloot ik in de rij aan. Voor mij stond een bijzondere verschijning. Een inmiddels vrouw, met een reusachtige bontjas ( De bontjas van die nare mevrouw van de 101 Dalmatiers was er echt niets bij. Ik denk dan ook dat er minimaal 20 nertsen in verwerkt zaten). Kijkend naar de jas werd ik al redelijk onpasselijk. Maar dat maakt niet uit, moet die mevrouw natuurlijk zelf weten. Ik zou het niet kunnen.. Maar meer gefascineerd was ik door de combinatie van een biologische winkel en deze enorme jas. Ergens was het wel heel vreemd. Alsof je een zakenvrouw in mantelpak achterop een vuilniswagen neerzet. Heel bijzonder.
Grinnikend liep ik weer naar huis. Mijn portie beweging had ik al ruimschoots binnen.
Thuis begon ik met koken en even later stapte een vriendin binnen. Die avond zouden we naar Emily Jane White. Ze zou optreden in Sociaal Cultureel Centrum Zwolle tijdens de Legendary Minstrel Session. Wij hadden geen idee wat ons te wachten stond. We gingen gewoon.
Het was een super avond. Echter, de zangeres begon na een aantal liedjes voor ons wel wat te vervelen door het gebrek aan variëteit. En ook werd er op geen enkele manier contact gemaakt met de zaal. Misschien komt het door de setting omdat ze normaliter met band optreed en nu alleen met een celliste. Maar een mooie stem hoor. Het meest genoten heb van de band uit het voorprogramma Mirna's Fling Hun optreden was erg veelzijdig. Veel verschillende nummers en mooie maar simpele ondersteuning door de bassist en drummer. Ook kwam er een hoorn voorbij en een soort ukulele. De muziek op de site haalt het niet bij de nummers die ik live gehoord heb, deze waren een genot voor het oor. Op het regelmatig abrupt afbreken van de laatste toon na. Na een kop chocolademelk en een tijdje kletsen wandelde ik in mijn gelukkige modus terug.
Leuk detail was overigens om te merken dat de baby reageerde met bewegingen toen de muziek startte. Er werd in mijn buik druk geborreld en gestommeld.

Vroeg..

Het was vroeg vanochtend. En dat lag niet aan het tijdstip waarop ik terug kwam van een fan-TAS-tische avond in Assendorp waar Eureka elk jaar in samenwerking met de Enk, Moskee Ulu Camii en de scouting Zwolle weer een groots feest op het Assendorperplein gaf. Ik mocht er met vrienden genieten van De Jeroen Sweers boogie woogie band en Mdungu die er een optreden verzorgden. Stuk voor stuk geweldige muzikanten die wel van wanten wisten met hun muziekinstrument en in no time het publiek lieten meedeinen. Wat een topsfeer. Een zee van blije relaxte mensen die dansten op de golven van de muziek. Het plein, omringd door de karakteristieke huisjes die deze wijk rijk is, ademde een en al feest uit zonder vaak kenmerkende woorden als lallen en onrust. De grote bomen waren verlicht en maakten het geheel met een magische sfeer helemaal af. En ook al werd mijn nachtrust eenmaal thuis ruw verstoord door externe factoren en na hooguit drie uurtjes slaap gepakt te hebben, onze wekker ging om een partij tegels op te halen, was mijn humeur niet kapot te krijgen.
Op deze avond kan ik weer een tijdje op teren.