Nu heb ik een vrij trage oude mobiele telefoon. Dus het opnemen begon wat later dan de bedoeling was. Dit kermende figuur, nog helemaal beneden vol onbegrip mijn gestalte achter het raam volgend. Hoe ik haar dit toch aan kon doen? Nou, ik was de was aan het opvouwen op de slaapkamer. Nee, ik doe niet aan strijken. Ik presteerde het om 20 verschillende sokken in drie wasjes te verzamelen. En deed dit allemaal op mijn dooie akkertje. Totdat ik iets hoorde en dus (ein-de-lijk, na al dat leed dat Lara moest doormaken in die minuten) opzij keek.
Voordat de opname dan toch gestart was, had Lara al lang en breed in de gaten dat ik haar in de peiling had. Ze bedacht zich geen moment, sprong op de schutting, balanceerde richting het muurtje, hop, het dakje op. En daar stond ze...
Gewoon...omdat het kan.....een filmpje van den mobiel